اثربخشی زوج درمانی با رویکرد گاتمن بر بهبود کیفیت زندگی و صمیمیت زناشویی در زوجین متقاضی طلاق

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی زوج درمانی با رویکرد گاتمن بر بهبود کیفیت زندگی و صمیمیت زناشویی در زوجین متقاضی طلاق صورت پذیرفت. روش تحقیق پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش پژوهش، روش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش کلیه زوجین متقاضی طلاق در منطقه ۱ شهر تهران می باشد. برای حجم نمونه ۳۰ زوج از زوجین متقاضی طلاق در منطقه ۱ شهر تهران در نظر گرفته شد. روش نمونه گیری در دسترس می باشد که ۱۵ زوج کنترل و ۱۵ زوج آزمایشی در نظر گرفته شد. در روش و ابزار گردآوری داده ها از پرسشنامه های پرسشنامه کیفیت زندگی توسط باسبی و همکاران (۲۰۰۵) و پرسشنامه صمیمیت زناشویی توسط تامپسون واکر استفاده شد. داده های این پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ای آماری در فصل چهارم نشان داد که الگوی زوج درمانی گاتمن توانسته است تعارضات زناشویی را کاهش داده و باعث ایجاد صمیمیت و افزایش کیفیت زندگی در زوجین متقاضی طلاق، شود.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی ، بهبود کیفیت زندگی ، صمیمیت زناشویی