عوامل موثر بر پرخاشگری کودکان

پرخاشگری به کلیه اعمال منفی اطلاق می گردد که به صورت خشن در برابر دیگران صورت پذیرفته و باعث می شود تا فرد مورد هدف به شکل منفی برانگیخته شود. اغلب کودکان دارای رفتارهای پرخاشگرانه رفتارهای قانون شکنانه نیز دارند. ناامیدی، محیط زندگی، تروما، ناکارآمدی خانواده، اختلالاتی مثل ADHD، اختلالات یادگیری، اوتیسم، اختلال وسواس فکری-جبری و برخی از سبک های اشتباه فرزند پروری احتمال بروز پرخاشگری کودکان را افزایش می دهد. پرخاشگری در کودکان پیش بینی کننده رفتارهای پرخطر بعدی است کودکان پرخاشگر به علت نداشتن روابط اجتماعی سالم و شیوه های تعارض فردی و گروهی دست به اعمال تند و خشن می زنند و راه حل آنها برای موقعیت های تعارض آمیز ناپسند است. کودکان پرخاشگر از جامعه و اجتماع طرد می شوند، و این عدم پذیرش و محرومیت اجتماعی منجر به بروز رفتارهای پرخاشگرانه تر می گردد. کودکی از مهمترین مراحل زندگی است که در آن شخصیت فرد پایه ریزی می شود، و با توجه به اینکه وجود آسیب های شناختی و روانشناختی در کودکان همانند پرخاشگری می تواند آسیب های هیجانی و روانشناختی دیگری را در پی داشته باشد، که تاثیرات جبران ناپذیری دارد ضروری است که علل وجود چنین مشکلاتی بررسی و مدنظر قرار گیرد. علل پرخاشگری در کودکان می تواند متفاوت باشد ناکامی در خودابرازگری، قرار گرفتن در موقعیت هایی که کودک دچار دوگانگی و تضاد درونی می شود، و فقدان کفایت در قوه استدالل می تواند از مهم ترین آنها باشد که نگران کننده است و باید با کنترل این موارد پرخاشگری کودکان را نیز مدیریت کرد.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، کودکان ، علل پرخاشگری