بررسی اعتبار اسناد رسمی و اسناد عادی از منظر ادله اثبات دعوا با تاکید بر قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیر منقول

قانون مدنی در مواد ۱۲۸۵ به بعد، دومین دلیل از دلایل اثبات دعوا را اسناد کتبی قلمداد نموده است. لزوم توجه به اسناد رسمی و دلیل قرار دادن آنها با توسعه روزافزون علوم و فنون مربوط به تنظیم اسناد، اهمیت بسزایی پیدا کرده است. این در حالی است که در فقه، سند به دلیل در معرض جعل، تزویر و تردید بودن از اهمیت برخوردار نیست. اهمیت بررسی اعتبار اسناد، به این دلیل است که بسیاری از املاک، اراضی و اموال مردم متکی به آن است و در صورت عدم اعتبار، مشکلات عدیده ای به وجود می آید. سوال اصلی تحقیق این است که امتیازات اسناد رسمی نسبت به اسناد عادی و وجوه افتراق آنها چیست؟ و سوال دوم این است که قانونگذار ایران در جهت تامین امنیت مالکیت افراد در جامعه به ویژه در خصوص ثبت معاملات اموال غیر منقول تا چه میزان در جهت تامین بازار امن معاملات و نیز ارتقاء اعتبار اسناد رسمی تاثیرگذار عمل کرده است؟ مقاله حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها بیانگر آن است که تامین امنیت حقوق مالکیت مستلزم وجود قوانین صریح، شفاف و همراه با ضمانت اجرای موثر است. نتایج تحقیق نشان می دهد با تصویب قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیر منقول، به نوعی سلب اعتبار از اسناد عادی در زمینه معاملات اموال غیر منقول است و نتیجه آن حل و فصل شدن ریشه بسیاری از دعاوی و معضلات ناظر بر اسناد عادی است و نیز کاهش جرایم و معضلاتی مانند زمین خواری، فرار مالیاتی، فروش یک ملک به چند نفر و نیز معامله به قصد فرار از دین می باشد.

کلیدواژه ها:

اسناد رسمی ، اسناد عادی ، معاملات اموال غیر منقول ، ادله اثبات