تحلیل تعامل معلمان با دانش آموزان پرتکاپو

این پژوهش به تحلیل تعامل معلمان با دانش آموزان پرتکاپو (فعال، پرتلاش و پرجنب وجوش) می پردازد و دنبال می کند چگونه ویژگی های رفتاری معلم، انتظارات پداگوژیک، الگوهای بازخورد و سبک های ارتباطی بر رشد تحصیلی و انگیزش این گروه از دانش آموزان تاثیر می گذارند. روش پژوهش مروری-تحلیلی و ترکیبی از بررسی نظریه ها، تحلیل ابزارهای اندازه گیری تعامل (مانند QTI و STRS) و مرور پیشینه داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهد که انتظارات بالای معلم (high-expectation teaching)، بازخورد سازنده و رفتار تعاملی گرم و حمایت گر مرتبط با نتایج مثبت در دانش آموزان پرتکاپوست؛ در عین حال، انتظارات منفی، برچسب گذاری و نابرابری در فرصت های آموزشی می تواند عملکرد و انگیزش آنان را تضعیف کند. نتیجه گیری ها پیشنهادهایی درباره آموزش حرفه ای معلمان، طراحی مداخلات متفاوت ساز (differentiation)، و استفاده از ابزارهای سنجش تعاملی برای بهبود کیفیت تعامل ارائه می دهد. این پژوهش بر لزوم تلفیق جنبه های عاطفی-اجتماعی و محتوایی در تعاملات معلم و توجه ویژه به ساختارهای پشتیبانی مدرسه برای پرورش دانش آموزان پرتکاپو تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم-دانش آموز ، دانش آموز پرتکاپو / پرتلاش ، انتظارات معلم (Teacher expectations) ، بازخورد آموزشی ، پرسش نامه تعامل معلم (QTI) / Student–Teacher Relationship Scale (STRS)