تاثیر سبک تدریس معلمان بر یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های مختلف تدریس معلمان بر میزان یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. با توجه به نقش تعیین کننده معلمان در هدایت فرآیند یاددهی–یادگیری، شناخت سبک های تدریس و تحلیل اثربخشی آن ها می تواند به بهبود کیفیت آموزشی و ارتقاء عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شود. روش تحقیق از نوع کتابخانه ای بوده و داده ها از طریق تحلیل منابع علمی معتبر داخلی در حوزه آموزش و روان شناسی تربیتی گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک های تدریس فعال، مشارکتی و دانش آموزمحور، تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزه، درک مفاهیم، و یادگیری پایدار دانش آموزان دارند. در مقابل، سبک های تدریس سنتی و معلم محور، با کاهش تعامل، افت انگیزه و یادگیری سطحی همراه هستند. همچنین، عوامل زمینه ای مانند ویژگی های شخصیتی معلم، نوع محتوا، و شرایط کلاس درس در انتخاب سبک تدریس موثرند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که ارتقاء آگاهی معلمان نسبت به سبک های تدریس و فراهم سازی فرصت های توسعه حرفه ای، می تواند نقش مهمی در بهبود فرآیند یادگیری ایفا کند. این مطالعه با ارائه تحلیل نظری، زمینه ساز طراحی راهکارهایی برای بهبود کیفیت تدریس و یادگیری در مدارس می باشد.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، یادگیری دانش آموزان ، تدریس فعال ، تدریس سنتی ، آموزش مشارکتی