بررسی خالء های قانونی حق مالقات کودک در حقوق ایران

حق مالقات، حقی می باشد که در صورت جدایی ابوین، برای هر یک از آنها که فرزند تحت حضانت او نیست، در نظر گرفته می شود. در حقوق ایران در رابطه با موضوع مالقات فرزند، با خالءهای قانونی و حقوقی بسیاری مواجه هستیم، که به نظر می رسد در این رابطه می توان از مبانی فقهی و نظرات فقها بهره برد؛ البته با بررسی کتب فقهی، به این نتیجه می رسیم که در بسیاری از مسائل راجع به مالقات فرزند، در فقه نیز مطلبی یافت نمی شود، که در این صورت می توانیم از طریق اصول حقوقی که مغایر با موازین شرعی نباشد، نقص قانون را جبران کنیم. یکی از این اصول، اصل جهانی رعایت منافع عالیه کودک می باشد، که در کنوانسیون حقوق کودک نیز مورد پذیرش واقع شده است، البته نباید از نظر دور داشت که مهمترین مسئله در رابطه با مالقات فرزند، رعایت مصلحت او است، بنابراین در رابطه با برطرف نمودن این خالها از هر طریق، باید هموار مصلحت فرزند در نظر گرفته شود. یکی از مصادیق بارز از خالءهای قانونی راجع به موضوع مالقات فرزند، حق مالقات فرزندخوانده می باشد، که قانونگذار اشاره ای بدان ننموده است و تنها می توان از مفهوم ماده ۱۷ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست مصوب ۱۹۳۲، این گونه برداشت نمود که، در صورت مصلحت فرزندخوانده و نیاز او به مالقات با سرپرستان، محاکم باید حق مالقات را برای هر یک از سرپرستان نظیر والدین نسبت به فرزند، در نظر بگیرند.

کلیدواژه ها:

حق مالقات ، خالء قانونی ، منافع کودک ، حقوق کودک