واکاوی ابعاد و مولفههای چالشهای انتشار فرآیند دادرسی در حقوق کیفری ایران

امروزه از منظر جامعه بین الملل علنی بودن جریان محاکمات کیفری یکی از معیارهای سنجش رعایت حقوق بشر در دنیا به شمار می آید علنی بودن جریان دادرسی علاوه بر افزایش اعتماد عمومی به دستگاه، قضا کارکردهای آموزشی را نیز در پی داشته و مهمتر از آن نقش ویژه ای را در بازدارندگی از جرم در جامعه ایفا نماید از دیگر سو حقوق متهم یا، متهمین در پرتو رسیدگی علنی به لحاظ شفافیت وقایع و تقابل طرفین دعوی و بازخوردهای قضایی به لحاظ قضاوت وجدان، عمومی بیش از پیش مورد رعایت قرار میگیرد پایین آمدن شان نظام عدالت، کیفری اثر گذاری منفی در جریان دادرسی، نقض محرمانگی تشویش و تزلزل در امنیت روانی جامعه و تخدیش اصول کرامت مدار حاکم بر دادرسی کیفری از جمله نگرانیهای جدی مخالفان علنی بودن و طرفداران سری بودن را شکل میدهد انتشار جریان دادرسی به عنوان مدل مرزناشناسانهی علنی بودن قید دیوارها و حصارهای فیزیکی را گسسته و در عصر تکنولوژی و فضای سایبر با وسعت و سرعتی حیرت انگیز دادگاهی به گستره ی تمام دنیا و محاکمه ای در منظر میلیاردها انسان را فراهم ساخته است انتشار جریان دادرسی تحت تدابیر ویژه و در سایهی پایاپای حفظ کرامت انسانی متهم» و حفظ مصالح عمومی میتواند عادلانه بودن دادرسی کیفری را به قضاوت عموم واگذارد این مقاله به روش تحلیلی توصیفی درصدد آن است تا به مدد نظرگاههای موافقین و مخالفین، و با توسل به نگاه تقنینی، کشور این موضوع چالش برانگیز را نقادانه مورد بررسی قرار دهد.

کلیدواژه ها:

دادرسی ، علنی ، سری بودن ، انتشار جریان دادرسی ، کرامت انسانی ، مصالح عمومی