انتقال اموال توسط زوج قبل از طلاق و آثار آن بر شرط تنصیف

از جمله شروط مورد توافق در سند نکاحیه، شرط تنصیف است. قانون مدنی در ماده ۱۰ اصل حاکمیت اراده را مورد توجه قرار داده است. مطابق این اصل اشخاص می توانند هر شرطی که خالف شرع و قانون نباشد را در قراردادهای خود مورد اراده قرار دهند. شرط تنصیف از جمله شروط مورد توافقی است که شرایط تحقق آن عبارت است از آن که طلاق به درخواست زوج بوده و این طلاق ناشی از عدم تمکین زوجه نباشد، با وجود شرایط فوق نسبت به تا نصف اموالی که در دوران زوجیت به دست آمده است برای زوجه حق دینی ایجاد می شود. در اغلب موارد ملاحظه می شود که زوج قبل از طلاق اقدام به انتقال اموال خود به اشخاص دیگر می کند تا از شرط مزبور معاف شود، موضوعی است که در این مقاله مورد تحلیل و بررسی قرار خواهد گرفت. اغلب محاکم تحقق شرط تنصیف را به میزان دارایی زوج در حین طرح دعوای طلاق می دانند، لکن این تصمیم قضایی موجب تضرر زوجه و مغایر با فلسفه وجود ی شرط مزبور می باشد لذا با این وصف به بررسی چگونگی تعلق یا عدم تعلق اموال منتقل شده با توجه به احکام قانونی و رویه قضایی خواهیم پرداخت.

کلیدواژه ها:

شروط ضمن عقد ، شرط تنصیف اموال ، معامله به قصد فرار از دین