بررسی بزهکاری اطفال و نوجوانان از منظر جامعه شناسی جنایی در ایران

موضوع حقوق کیفری اطفال و نوجوانان از دهه ی گذشته یکی از مسایل مهم و در عین حال مورد اختلاف در نظام کیفری ما تلقی و از دغدغه های حساسیت برانگیز عالقمندان به سرنوشت اطفال و نوجوانان می باشد. مروری بر علل وقوع بزهکاری نشان می دهد که در کشور ما بزهکاری به انواع جرایمی گفته می شود که در صورت ارتکاب، مجازات هایی از قبیل قصاص، دیات، حدود، تعزیرات را در پی دارد. در جامعه شناسی جنایی علت شناسی مطرح می شود و به رویکردهای واکنش اجتماعی محور به قانون گذار، ضابطین، وکال، قضات، نهادهای حقوقی مانند تعدد، آزادی مشروط و... نیز توجه می کنند. جامعه شناسی جنایی جمعیت، نژاد، محیط و علل اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جرم را مطالعه می کند و به بررسی تبهکاری و تجزیه و تحلیل نفوذ خانوادگی و اجتماعی تبهکار و روابطی که بین او دیگر اطرافیانش برقرار است، می پردازد. جامعه شناسی جنایی دست به اقداماتی می زند تا تبهکار را مجددا به آغوش جامعه باز گرداند و در نتیجه به مقامی مناسب با استعداد خود باز یابد. این علم تمایل بسیاری به پیشگیری جنایت در سطح جامعه دارد. خانواده، مدرسه و اجتماع اصلی ترین کانون توجه متخصصان علوم انسانی بویژه جرم شناسان و جامعه شناسان جنایی می باشد که می تواند نقش اساسی در تولید بزهکار داشته باشند. از این رو به بررسی بزهکاری اطفال و نوجوانان از این ۳ منظر که جامعه شناسی جنایی را تشکیل می دهند می پردازیم

کلیدواژه ها:

بزهکاری ، اطفال ، نوجوانان ، جامعه شناسی جنایی