بررسی و تعیین جایگاه دیوان بین المللی کیفری در تعهد به ترغیب و تضمین رعایت حقوق بنیادین بشر

مساله تعهد دولت ها به همکاری در حقوق بین الملل کیفری به دلیل موانع حقوقی و سیاسی موجود بر سر راه اعمال صالحیت محاکم کیفری بین المللی در صحنه ملی، پیوسته مورد توجه حقوق دانان بوده و مقدم ضروری جهت اجرایی نمودن «عدالت کیفری» محسوب می شود. اساس نامه دیوان کیفری بین المللی، مقررات مربوط به همکاری دولت ها (اعم از دولت های عضو و غیر عضو) را در الزام ۹ (در قالب مواد ۸۶ تا ۱۰۲) تحت عنوان «همکاری های بین المللی و معاضادت قضایی» تشریح نموده است. از آنجا که مواد ۸۶ و ۸۷ الزام ۹ اساس نامه حاوی مقررات عمومی تعهد به همکاری می باشند، در نوشت حاضر، ضمن بررسی و تعیین جایگاه دیوان بین المللی کیفری در تعهد به ترغیب و تضمین رعایت حقوق بنیادین بشر، ارتباط این مقررات با سایر مواد موجود در الزام ۹ اساس نامه بررسی می شود. با توجه به اینکه مجمع دولت های عضو دیوان، در اولین کنفرانس بازنگری اساس نامه (کامپال-۲۰۱۰)، به بررسی پیشنهادات و صدور بیانیه های مختلفی از جمله «بیانیه تعهد به همکاری» پرداخته اند، جهت آشنایی با آخرین وضعیت همکاری دولت ها و سازمان های بین المللی با دیوان، به بررسی این بیانیه و گزارش ارائه شده دیوان به مجمع خواهیم پرداخت.

کلیدواژه ها:

دیوان بین المللی کیفری ، حقوق بشر ، ترغیب و تضمین ، تعهد