آموزش شیمی برای دانشآموزان با اختلالات یادگیری

یادگیری شیمی به دلیل ماهیت انتزاعی و پیچیده ای که دارد، برای دانش آموزان مبتلا به اختلالات یادگیری دشوار است. هدف پژوهش حاضر بررسی چالشها و راهکارهای آموزش شیمی به دانشآموزان با اختلالات یادگیری است. در این تحقیق از چارچوب رویکرد کیفی با بهکارگیری روش پدیدارشناسی، برای مشخص شدن شاخصها و مولفههای موثر بر آموزش شیمی برای این دسته از دانشآموزان استفاه شده است. برای گردآوری اطلاعات در بخش کیفی تحقیق، از مصاحبههای ژرفنگر بهصورت هدایت کلیات و نیمهساختار یافته استفاده شد و تجزیه و تحلیل اطلاعات در راستای طراحی مدل کیفی پژوهش به روش استراوس و کوربین صورت گرفت. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و گلولهبرفی، پس از مصاحبه با ۱۷ نفر متخصص آشنا با آموزش شیمی و اختلالات یادگیری، نتایج به مرحله اشباع رسید. نتایج نشان داد دانش آموزان مبتلا به اختلالات یادگیری با مشکلاتی مانند ناتوانایی در درک متن و مفاهیم علمی مواجه هستند که می تواند موجب کاهش انگیزه و عملکرد تحصیلی ضعیف آنها بشود. استفاده از روش های خاص تدریس در آموزش شیمی به دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری، می تواند تاثیرات مثبتی بر فرآیند یادگیری و درک مفاهیم پیچیده داشته باشد. این استراتژی ها شامل روشهای تدریس متفاوت، استفاده از ابزارهای های دیداری و شنیداری، تجربه های یادگیری عملی، و استفاده از فناوریهای کمک آموزشی است. سبک های یادگیری شخصیسازی شده برای دانشآموزان با اختلالات یادگیری و فراهم آوردن محیطهای آموزشی جذاب و حمایتی، موجب افزایش مشارکت و انگیزه آنها و بهبود عملکرد تحصیلی میشود.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، دانشآموز ، پدیدارشناسی ، آموزش شیمی