ارزیابی تعامل شخصیشده ذینفعان شهری با هوش مصنوعی ChatGPT با رویکرد VIRTSI

این مقاله به بررسی کاربرد هوش مصنوعی تولیدی (Generative AI)، به ویژه ChatGPT، در مدیریت انرژی شهری می پردازد و میزان اعتماد کاربران انسانی به سیستم های هوش مصنوعی را ارزیابی می کند. این سیستم ها اگرچه اغلب دقیق هستند، اما ممکن است اشتباه کنند. مقاله به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه گروه های مختلف ذینفعان، متخصصان هوش مصنوعی، متخصصان حوزه انرژی، و غیرمتخصصان به وضعیت های اعتماد، بی اعتمادی، یا اعتماد بیش از حد به خروجی های هوش مصنوعی دست می یابند و خطرات مرتبط با این وضعیت ها را برجسته می کند. اعتماد بیش از حد می تواند منجر به اتکای کورکورانه به خروجی های نادرست هوش مصنوعی شود، در حالی که بی اعتمادی ممکن است باعث رد غیرضروری توصیه های دقیق هوش مصنوعی گردد و در نهایت اثربخشی تصمیم گیری های مبتنی بر هوش مصنوعی را کاهش دهد. این پژوهش با استفاده از روش شناسی VIRTSI (تنوع و تاثیر وضعیت های متقابل اعتماد نسبت به سیستم های هوشمند)، تحول اعتماد انسان به هوش مصنوعی را از طریق ماشین های حالت محدود قطعی (DFA) رصد می کند و رفتارهای اعتماد را با استفاده از ماتریس های سردرگمی سازگار با کاربر کمیسازی می کند. این روش شکاف مهمی در پویایی های اعتماد به هوش مصنوعی را پر می کند که مدل های پذیرش سنتی نادیده می گیرند. یافته ها نشان می دهند که متخصصان هوش مصنوعی به دلیل آگاهی از محدودیت های آن، بدبین هستند، متخصصان انرژی تمایل به اعتماد بیش از حد دارند (احتمالا تحت تاثیر پاسخ های مطمئن و به ظاهر قابل اعتماد هوش مصنوعی)، و غیرمتخصصان اعتماد ناسازگاری از خود نشان می دهند که چالش های تصمیم گیری را برجسته می کند. این مطالعه VIRTSI را به عنوان چارچوبی ضروری برای ارزیابی و بهینه سازی اعتماد در راه حل های هوش مصنوعی پایدار تقویت می کند و اطمینان می دهد که سیستم های هوش مصنوعی نه تنها مورد اعتماد هستند، بلکه به طور موثر و مسئولانه در کاربردهای انرژی استفاده می شوند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در انرژی ، اعتماد به هوش مصنوعی ، تعامل انسان و هوش مصنوعی ، مدلسازی کاربر