نقش دوگانهی هوش مصنوعی در امنیت سایبری سازمانی: ارتقاءها و تهدیدها
محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی "هوش مصنوعی در عصر تحول دیجیتال (نوآوری ها، چالش ها و فرصت ها)"
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 180
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AICNF02_027
تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1404
چکیده مقاله:
با پیشرفت روزافزون فناوری، هوش مصنوعی (AI) بهعنوان نیرویی تحول آفرین در امنیت سایبری سازمانها مطرح شده است. این مقاله با رویکرد مروری نظاممند، ابتدا سیر تکاملی و زمینه های کاربرد AI در دفاع سایبری را تشریح میکند و سپس به بررسی قابلیتهای کلیدی آن در شناسایی و پیش بینی تهدیدها میپردازد. مطابق با مطالعات غفوری و همکاران (۴۰۴۱)، الگوریتم های یادگیری ماشین توانمندی باالیی در تشخیص نفوذ و تحلیل بیدرنگ داده ها دارند؛ از سوی دیگر، مطالعات حسینی (۳۰۴۱ ) نشان میدهد که ادغام هوش مصنوعی در راهبردهای امنیتی سازمانی باعث افزایش دقت و سرعت واکنش به حملات می شود. با این حال، کاربرد AI در دست مهاجمان نیز امکانات نوینی برای طراحی حملات پیشرفته و دور زدن مکانیزمهای دفاعی فراهم آورده است؛ همان گونه که محمودی و بحرکاظمی ( ۳۰۴۱) تاکید کرده اند، حملات تعمیم پذیر (Adversarial) از مهم ترین چالشهای جدید هستند که نیازمند توسعه تکنیک های پیشرفته و مقاومسازی مدل ها میباشد. در ادامه، دستاوردهای پژوهش های کاوه و بارانی در زمینه بهکارگیری ابزارهای AI توضیح داده شده است؛ این مطالعات نشان میدهد که سیستم های تشخیص خودکار تهدید با استفاده از الگوریتم های پیشبینکننده و مکانیزم های پاسخگویی بلادرنگ، می توانند هم دقت شناسایی را بالا ببرند و هم زمان واکنش به حملات را بهطور قابل توجهی کاهش دهند. یافته های این مرور نشان می دهد که هوش مصنوعی با اتکا بر سه رکن اصلی کشف پیشدستانهی تهدیدات، تحلیلهای پیشبینکننده و پاسخ خودکار به حوادث تو سعه قابلیتهای دفاعی را میسر میسازد. در عین حال، ضعف مدلها در برابر حملات تعمیمپذیر و چالشهای مقیاسپذیری و شفافیت (XAI) ضرورت توسعه روشهای تفسیرپذیر در ابعاد بزرگ را برجسته می کند. در پایان، این مقاله بر اهمیت تعامل و همکاری میان دانشگاهها، صنعت و نهادهای دولتی به منظور پیشبرد سامانههای مقاوم مبتنی بر AI و تربیت نیروی متخصص تاکید دارد و چشمانداز پژوهش های آینده را در زمینه تکنیک های قابل تفسیر در مقیاس کالن و حفظ حریم خصوصی تبیین میکند.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی ، امنیت سایبری ، تهدیدها ، دفاع سایبری ، الگوریتم های یادگیری ماشین ، حملات تعمیم پذیر ، تکنیک های پیشرفته ، مقاومسازی مدل ها ، سیستم های تشخیص خودکار ، الگوریتم های پیشبینکننده ، مکانیزم های پاسخگویی ، تحلیلهای پیشبینکننده ، چالشهای مقیاسپذیری ، شفافیت ، تعامل و همکاری ، سامانههای مقاوم ، تکنیک های قابل تفسیر ، حفظ حریم خصوصی
نویسندگان
محسن ابراهیمپور
دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد
سید محمد رضا میراحمدی
گروه مدیریت، واحد دولت آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران