آینده آموزش و پرورش با توجه به پیشرفت های هوش مصنوعی

عصر حاضر شاهد تحولات بنیادینی در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات است که هوش مصنوعی به عنوان یکی از پیشران های اصلی این تغییرات، جایگاه ویژه ای در نظام های آموزشی پیدا کرده است. این پژوهش با هدف بررسی آینده آموزش و پرورش در پرتو پیشرفت های چشمگیر هوش مصنوعی و تاثیرات متقابل آن بر فرآیندهای یاددهی-یادگیری انجام شده است. با توجه به ظهور ابزارهای پیشرفته مبتنی بر یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی، ساختار کلاس های درس سنتی دستخوش دگرگونی شده و سمت وسو به سمت شخصی سازی آموزش، هوشمندسازی محیط های یادگیری و استفاده از دستیارهای آموزشی هوشمند معطوف شده است. روش تحقیق حاضر از نوع کتابخانه ای و با مرور نظام مند منابع معتبر داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی قادر است با تحلیل دقیق داده های یادگیرندگان، مسیرهای یادگیری منعطف و متناسب با نیازهای فردی ارائه دهد و بار اداری معلمان را کاهش دهد. با این حال، چالش هایی نظیر مسائل اخلاقی، حریم خصوصی دانش آموزان، نابرابری دسترسی به فناوری و تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری نیازمند تدوین سیاست های دقیق است. در نهایت، پیشنهاد می شود که برای تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، ادغام هوش مصنوعی در برنامه های درسی با رویکرد بومی و اسلامی صورت پذیرد تا ضمن حفظ هویت فرهنگی، از ظرفیت های این فناوری برای ارتقای کیفیت آموزش بهره مند شد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، یادگیری شخصی سازی شده ، آینده آموزش ، فناوری آموزشی ، سند تحول بنیادین.