استفاده از قصه گویی دراموزش مفاهیم درسی

قصه گویی، به عنوان یکی از قدیمی ترین و موثرترین ابزارهای انتقال دانش و فرهنگ، در دهه های اخیر به عنوان یک رویکرد آموزشی نوین مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله به بررسی عمیق نقش و اهمیت قصه گویی در فرآیند آموزش و یادگیری مفاهیم درسی می پردازد. هدف اصلی، تحلیل چگونگی تبدیل مفاهیم انتزاعی و پیچیده به داستان های جذاب و قابل فهم، و تاثیر آن بر افزایش انگیزه، مشارکت فعال و ماندگاری اطلاعات در ذهن دانش آموزان است. این پژوهش با تکیه بر مبانی نظری یادگیری شناختی و سازه گرایی، و همچنین با استناد به یافته های مطالعات انجام شده در حوزه تعلیم و تربیت، به این نتیجه می رسد که قصه گویی نه تنها ابزاری برای تسهیل یادگیری است، بلکه بستری برای تقویت مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت و هوش هیجانی دانش آموزان فراهم می کند. با بررسی ۹ منبع ایرانی در زمینه روانشناسی تربیتی و روش های تدریس نوین، این مقاله نشان می دهد که قصه گویی به ویژه در آموزش علوم، تاریخ، ریاضیات و ادبیات، می تواند تحولی بنیادین در کیفیت آموزش ایجاد نماید. نتایج نشان می دهد که استفاده از این روش، سطح درک و علاقه دانش آموزان را به طور چشمگیری افزایش داده و فرآیند آموزش را از حالتی خشک و یکنواخت به تجربه ای پویا و لذت بخش تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، آموزش ، یادگیری ، مفاهیم درسی ، خلاقیت ، تفکر انتقادی ، انگیزه ، ماندگاری اطلاعات