کاربرد روش های نوین تدریس در آموزش جغرافیا در دوره متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد روش های نوین تدریس در آموزش جغرافیا در دوره متوسطه دوم انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان و دبیران یکی از دبیرستان های متوسطه دوم شهرستان دیلمان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. روش پژوهش از نوع تحقیق کاربردی با رویکرد توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده کلاس ها جمع آوری شدند.یافته ها نشان داد که دبیران جغرافیا تا حدود زیادی از روش های نوین تدریس مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر پروژه و فناوری های آموزشی استفاده می کنند، اما میزان استفاده سیستماتیک و منظم از این روش ها محدود است. نتایج همچنین حاکی از آن بود که به کارگیری روش های نوین موجب افزایش انگیزه، مشارکت فعال و درک بهتر مفاهیم جغرافیایی توسط دانش آموزان می شود. فناوری های آموزشی از جمله GIS و نقشه های دیجیتال، ابزار موثری برای یادگیری عملی و تحلیل مسائل محیطی و فضایی محسوب شدند.با وجود مزایا، محدودیت هایی مانند کمبود تجهیزات، فشار برنامه درسی و مهارت محدود دبیران در استفاده از فناوری ها مانع اجرای کامل روش های نوین تدریس شد. پژوهش نشان داد که ترکیب روش های نوین و سنتی می تواند بهینه ترین راهکار برای ارتقای کیفیت یادگیری جغرافیا در دوره متوسطه دوم باشد. یافته های این پژوهش می تواند راهنمایی برای دبیران، مدیران و سیاست گذاران آموزشی در جهت بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری جغرافیا باشد.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری مشارکتی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، فناوری های آموزشی ، آموزش جغرافیا