روش های آموزش نقد روانکاوانه در متون فارسی

آموزش نقد روانکاوانه به عنوان یکی از رویکردهای تحلیلی مهم در ادبیات، امکان بررسی لایه های پنهان ذهنی، ناخودآگاه و انگیزه های شخصیت ها را فراهم می آورد و به دانشجویان و پژوهشگران کمک می کند تا درک عمیق تری از متون ادبی فارسی پیدا کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های آموزش نقد روانکاوانه در متون فارسی و تحلیل اثرات آن بر توانایی تحلیلی و تفکر انتقادی دانشجویان، به مرور گسترده ای از مطالعات داخلی و بین المللی پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که استفاده از روش های فعال، مشارکتی و تطبیقی، از جمله تحلیل گروهی، کارگاه های آموزشی و مطالعه تطبیقی متون، موجب افزایش توانایی دانشجویان در شناسایی نمادها، انگیزه ها و کشمکش های روانی شخصیت ها می شود و امکان تحلیل چندلایه و عمیق متون را فراهم می آورد. همچنین، بهره گیری از چارچوب نظری روانکاوی کلاسیک و نوین، ابزارهای دیجیتال و منابع تکمیلی، اثرگذاری آموزش را تقویت کرده و یادگیری فعال و انتقادی را تسهیل می کند. این مقاله با گردآوری و تحلیل روش های مختلف آموزشی، اهمیت آموزش نقد روانکاوانه در ارتقای مهارت های تحلیلی و پژوهشی دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی را برجسته می سازد و راهکارهایی برای بهبود فرآیند تدریس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نقد روانکاوانه ، آموزش ادبیات ، تحلیل متون فارسی ، روش های آموزشی ، تفکر انتقادی ، یادگیری فعال.