اهمیت آموزش ابتدایی در پرورش خلاقیت و مهارت های اجتماعی کودکان

آموزش ابتدایی نخستین مرحله رسمی از نظام آموزشی است که نقش تعیین کننده ای در رشد شناختی، عاطفی، اجتماعی و خلاقیت کودکان ایفا می کند. هدف این پژوهش بررسی اهمیت آموزش ابتدایی در پرورش خلاقیت و مهارت های اجتماعی کودکان است. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و با رویکرد کتابخانه ای انجام شد و منابع علمی مرتبط با موضوع مورد مطالعه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که محیط آموزشی پویا و حمایتگر می تواند زمینه بروز و شکوفایی خلاقیت در کودکان را فراهم آورد. استفاده از روش های آموزشی نوین مانند فعالیت های گروهی، بازی های خلاقانه، داستان سرایی و پرسشگری، کودکان را به تولید ایده های نو و نگاه متفاوت به مسائل ترغیب می کند. همچنین نتایج نشان داد که آموزش ابتدایی نقش برجسته ای در رشد مهارت های اجتماعی همچون ارتباط موثر، همکاری، همدلی و حل تعارض دارد. کودکانی که در این دوره فرصت تعامل فعال با همسالان و معلمان را تجربه می کنند، در آینده از توانایی بالاتری در سازگاری اجتماعی برخوردار خواهند بود. از دیگر یافته ها آن است که میان پرورش خلاقیت و مهارت های اجتماعی ارتباط متقابل وجود دارد و تقویت یکی به رشد دیگری کمک می کند. نتیجه گیری کلی پژوهش بیان می کند که آموزش ابتدایی، اگر به درستی طراحی و اجرا شود، می تواند بنیان گذار شخصیتی متوازن و جامعه ای پویا باشد و سرمایه گذاری در این دوره، زیربنای توسعه پایدار آینده محسوب می شود.واژگان کلیدی: آموزش ابتدایی، خلاقیت، مهارت های اجتماعی، کودکان، پرورش شخصیت.