تحلیل تاثیر طراحی فضاهای عمومی سبز بر بهبود سلامت روانی و اجتماعی در بافت های فرسوده شهری محلات

در بسیاری از شهرهای ایران، بافتهای فرسوده شهری بهواسطه تراکم بالا، ضعف زیرساختها و کمبود سرانهفضای سبز، بستر مناسبی برای بروز مشکلات روانی و انزوای اجتماعی ساکنان فراهم میکنند. این پژوهش باهدف تحلیل تاثیر طراحی فضاهای عمومی سبز بر بهبود سلامت روانی و اجتماعی شهروندان در محلات فرسودهانجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات میدانی و پیمایش پرسشنامهای میباشد؛بهطوری که نمونهای شامل ۲۰۰ نفر از ساکنان دو محله هدف انتخاب شدند و با استفاده از شاخصهای سلامتروان )سطح استرس، رضایتمندی، احساس شادکامی( و سلامت اجتماعی )میزان مشارکت اجتماعی، حس تعلقو تعامل بین همسایگان( دادهبرداری گردید. یافتهها نشان میدهد طراحی و ساماندهی فضاهای سبز از قبیلپارکهای کوچک محلهای، باغچههای اجتماعی و مسیرهای پیادهروی سبز، بهطور معناداری موجب کاهشسطوح استرس و اضطراب، افزایش رضایتمندی و ارتقای حس همبستگی اجتماعی شده است. همچنینمشارکت شهروندان در نگهداری این فضاها نقش تسهیلکننده در تقویت سرمایه اجتماعی و تابآوری محلاتفرسوده ایفا میکند. نتیجهگیری حاکی است که سرمایهگذاری هدفمند در طراحی فضاهای سبز عمومی میتواندبهبود سلامت روانی-اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی در بافتهای فرسوده را به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

طراحی فضاهای عمومی سبز ، سلامت روانی ، سلامت اجتماعی ، بافت فرسوده شهری ، مشارکت شهروندی ، سرمایه اجتماعی ، تابآوری محله