تحلیل مکان یابی بهینه نیروگاه های انرژی خورشیدی با تاکید بر پارامترهای موثر و فناوری GIS در ایران و جهان

انرژی های نو یا تجدیدپذیر دسته ای از انرژی ها را شامل می شوند که برای تولیدشان از منابع بدون کربن استفاده می شود. انرژی خورشیدی که طیف وسیعی از نور و گرما را تامین می کند، بخش مهمی از انرژی های تجدیدپذیر را تشکیل می دهد و در تولید برق جهت مصارف شهری بسیار حائز اهمیت است. به همین دلیل بشر همواره جهت بهره وری از این انرژی، فناوری های زیادی را از جمله تاسیس نیروگاه های خورشیدی توسعه داده است. یافتن مکان بهینه جهت استقرار نیروگاه های انرژی پاک سبب افزایش راندمان تولید می شود. تغییر روش هایی که در فرآیندهای انتخاب سایت صورت می گیرد و روش های تجزیه و تحلیل اطلاعات بسیار تاثیرگذار است. سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ابزاری است که می تواند راه حل موثری برای این مشکل ارائه دهد. پژوهش های زیادی در خصوص مکان یابی نیروگاه های انرژی های نو انجام شده است. در این پژوهش ها جهت انتخاب بهترین مکان برای استقرار این تجهیزات، معیارهای مختلفی مورد توجه قرار می گیرد. در این مقاله ابتدا به بررسی انواع نیروگاه ها پرداخته شده و سپس پارامترهای موثر جهت جانمایی این نیروگاه ها نقد و بررسی می شود. براساس این یافته ها، شاخص شدت تابش بالاترین معیار جانمایی را به خود اختصاص می دهد و پس از آن شاخص های تابش، دما و سرعت باد به ترتیب در جایگاه های بعدی این اولویت بندی قرار دارند.