مروری بر شاخص های موثر بر مکان یابی بهینه نیروگاه های خورشیدی در ایران و جهان

تولید انرژی خورشیدی توسط سیستم های فتوولتائیک متصل به شبکه (GCPV) به دلیل تولید انرژی پاک، نصب آسان و هزینه های عملیاتی و نگهداری کم، به عنوان یک منبع انرژی جایگزین مهم برای تولید برق شناخته می شود. این ویژگی ها باعث افزایش محبوبیت انرژی خورشیدی نسبت به سایر منابع انرژی شده است. بااین حال، یافتن مکان های بهینه برای ساخت مزارع خورشیدی به دلیل وجود عوامل متعدد، یک کار پیچیده است که مدل های کلاسیک مکان یابی به طور موثر به آن نمی پردازند. مطالعات اندکی درباره معیارهای مورد نیاز برای شناسایی مکان های تاسیسات انرژی خورشیدی وجود دارد. بنابراین، تغییر رویکرد در فرآیندهای انتخاب سایت و جستجوی روش های نوین برای تحلیل مکان ضروری است. سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ابزاری است که می تواند راه حل موثری برای این مشکل ارائه دهد. در این مطالعه، معیارهای قانونی، سیاسی و زیست محیطی نظیر شدت تابش خورشیدی، ویژگی های فیزیکی زمین، شرایط محیطی و اقلیمی، و معیارهای مکانی مانند فاصله از جاده ها و نزدیکی به پست های برق مورد بررسی قرار می گیرند. علاوه بر این، از داده های GIS شامل سری های زمانی تابش خورشیدی، مدل های رقومی ارتفاع (DEM)، پوشش زمین و دما به عنوان پارامترهای ورودی استفاده می شود. هر سایت به صورت جداگانه با استفاده از یک رویکرد منسجم و منحصربه فرد برای انتخاب مناسب ترین مکان ها برای توسعه مزارع خورشیدی در جامعه والنسیا، منطقه ای در شرق اسپانیا، ارزیابی می شود.