نقش یادگیری خودراهبر بر سرمایه های انسانی سازمان های دولتی(مورد: وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی)

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش یادگیری خودراهبر بر سرمایه های انسانی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بوده است. جامعه پژوهش کارکنان وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به تعداد ۱۵۰۰ نفر بوده که حجم نمونه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، ۳۰۶ نفر انتخاب شد. پایایی داده ها برای یادگیری خودراهبر و سرمایه های انسانی به ترتیب با آلفای۹۳/۰ و ۹۵/۰ محاسبه شد. روایی محتوا و سازه نیزبا استفاده از معادلات ساختاری بررسی و تایید گردید. نتایج نشان داد، یادگیری خودراهبر و سرمایه های انسانی کارکنان با ضریب۶۵/۰ باهم همبستگی دارند. مدل یابی معادلات ساختاری یادگیری خودراهبر و سرمایه های انسانی، با شاخص های برازش تایید شده نشان داد یادگیری خودراهبر بر سرمایه های انسانی به میزان ۷۵/۰ تاثیر گذار است.نتایج رگرسیون گام به گام نشان داد، از میان مولفه های یادگیری خودراهبر، انتخاب استراتژی های یادگیری، شناسایی منابع یادگیری و خودنیازسنجی یادگیری ۴۱ درصد از سرمایه های انسانی را پیش بینی می نمایند.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودراهبر ، سرمایه های انسانی ، سازمان های دولتی