بررسی عوامل موثر بر رضایت شغلی اعضای هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا

برای بهبود بهره وری و اثربخشی نظام آموزش عالی و جامعه ی دانشگاهی کشور، باید عوامل موثر بر رضایت شغلی اعضای هیات علمی مورد بررسی قرار گیرد. هدف این مطالعه ی توصیفی – همبستگی بررسی عوامل موثر بر میزان رضایت شغلی اعضای هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا بر اساس نظریه دوعاملی هرزبرگ است. برای این منظور ۸۵ نفر از اعضای هیات علمی به صورت تصادفی به عنوان نمونه ی آماری انتخاب شدند و اطلاعات و داده های لازم از طریق پرسشنامه جمع آوری گردید. به طور کلی اعضای هیات علمی از شغلشان نسبتاﹰ راضی بودند؛ ولیکن میزان رضایت شغلی اعضای هیات علمی زن به طور معناداری بیشتر از رضایت شغلی اعضای هیات علمی مرد بود. میزان رضایت از عوامل بهداشتی بیشتر از عوامل انگیزشی بود. عامل «ماهیت کار» بیشترین بعد انگیزشی را برای اعضای هیات علمی داشت و کمترین بعد انگیزشی مربوط به شرایط کاری بود. هیچ کدام از ویژگی های فردی (سن، سابقه، مدرک تحصیلی و رتبه ی دانشگاهی ) با رضایت شغلی رابطه ی معنی داری نداشتند. نتایج حاصله از رگرسیون نشان داد که ۶۵ درصد واریانس نمرات رضایت شغلی اعضای هیات علمی توسط عوامل ماهیت کار و رشد و توسعه ی فردی قابل تبیین است.