مدل یابی روابط ساختاری میان سبک تفکر معلم ها با سبک یادگیری دانش آموزان در دوره اول متوسطه شهرستان بهبهان

هدف این پژوهش مدل­ یابی روابط ساختاری میان سبک تفکر معلمان با سبک های یادگیری دانش آموزان بود. تحقیق حاضر ازنظر هدف کاربردی، ازنظر نحوه گردآوری داده­ها توصیفی – همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دبیران دوره اول متوسطه شهرستان بهبهان بود. تعداد ۱۷۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ­ای وارد مطالعه شدند. داده ها بر اساس دو پرسشنامه سبک تفکر استرنبرگ و واگنر (۱۹۷۹) و سبک یادگیری کلب (۱۹۸۴) گردآوری شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS ۲۵ و AMOS ۲۵  و روش­های آماری تحلیل واریانس اندازه ­گیری های مکرر، ضریب همبستگی و ضریب رگرسیون چند متغیره نشان داد که ۱- سبک تفکر غالب معلمان دوره متوسطه شهر بهبهان سبک قضاوت­گر است. ۲- سبک یادگیری دانش ­آموزان دوره متوسطه سبک مشاهده تاملی و سبک آزمایش­گری فعال است. ۳- بین سه سبک تفکر معلم با هر چهار سبک یادگیری دانش ­آموزان ارتباط مثبت و معنادار بود. نتایج نشان داد که همبستگی مثبت و معناداری بین سبک های تفکر معلمان و سبک های یادگیری دانش آموزان وجود دارد. در واقع، اگر سبک تفکر معلمان نزدیک تر به سبک های یادگیری دانش آموزان باشد، یادگیری آنها بهبود می یابد. و هم­چنین شناخت این روابط در سازمان دهی بهتر آموزش و یادگیری در محیط های آموزشی را تاکید می کنند. بنابراین معلم با شناخت، مدیریت و بهبود سبک تفکر خود سبب پرورش یافتن تواناهایی معلم و و در نتیجه سبک­های یادگیری دانش ­آموزان می ­شود زیرا که سبک­های تفکر معلم پیش زمینه­ی یادگیری فراگیران در آموزش است چون معلم روش تدریس خود را منطبق با سبک تفکر خود تعدیل می­ کند همین شناخت و مدیریت سبک تفکر معلم سبب می­شود که او با روش­هایی شایست ه­تر برای یادگیری نهادینه شده، پویا و فعال از تدریس ­هایی زیرکانه، هوشمندانه، خلاقانه و مسئولانه با شیوه­های متفاوت، مناسب و مقتضی با سبک یادگیری دانش ­آموزان استفاده می­ کند و در نهایت سبب پرورش یافتن توانایی معلم  و در نتیجه سبک­ های یادگیری دانش ­آموزان می ­شود.

کلیدواژه ها:

سبک تفکر ، سبک یادگیری ، رابطه ساختاری