تاثیر یادگیری معکوس بر تفکر خلاق دانش آموزان پسر پایه پنجم دوره ابتدایی

هدف : تاثیر یادگیری معکوس بر تفکر خلاق دانش آموزان پسر پایه پنجم دوره ابتدایی در درس علوم تجربی منطقه ۴ آموزش و پرورش شهر تهران سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲بود.روش کار: این پژوهش از نظرگردآوری از آنجا که در این تحقیق، محقق نمی توانست آزمودنی ها را به شیوه ی تصادفی درگروه های مورد مطالعه قراردهد بنابراین از طرح نیمه آزمایشی و زمینه یابی تاثیر روش تدریس وارونه بر تفکر خلاق، از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده نمود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی منطقه ۴ شهر تهران بود.نمونه این پژوهش شامل ۳۰نفردانش آموزان پسر پنجم دوره ابتدایی (۱۵) نفرگروه آزمایش ۱۵نفرگروه گواه بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده اند. ابزار گردآوری داده ها در این تحقیق پرسشنامه استاندارد خلاقیت تورنس(۱۹۷۹) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آمار توصیفی و در آمار استنباطی، با توجه به اینکه مقیاس اندازه گیری فاصله ای و با پیش فرض نرمال بودن داده ها از آمار پارامتریک و با توجه به اینکه داده ها پیوسته بوده از آزمون آماری تی وابسته و تحلیل واریانس (آنوای یک راهه) استفاده می گردد.یافته ها: یادگیری معکوس موجب بهبودسیالی تفکر،انعطافپذیری ،ابتکار ،بسط تفکر و تفکر خلاق دانش آموزان می گردد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که یادگیری معکوس از نوع یادگیری فعال می باشد و با روش های متفاوت آموزشی به سیالی تفکر دانش آموزان منجر می شود. دانش آموزان به صورت فعال در فراگیری و ایجاد دانش مشارکت می کنند

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، تفکر خلاق ، علوم تجربی ، دوره ابتدایی