تاثیر تمرین هوازی بر بیان ژن های تحریکی آدیپوژنز در بافت چربی موش های چاق القا شده با رژیم غذایی پرچرب

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی متعاقب دوازده هفته رژیم غذایی پرچرب بر میزان بیان ژن هایREBC, KLF۴ و PPARγ در بافت چربی احشایی موش های نر نژاد ویستار بود.۲۸ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با سن هشت هفته و وزن اولیه ۲۰± ۲۲۰ گرم به طور تصادفی در دو گروه رژیم غذایی استاندارد (۷=n) و رژیم غذایی پرچرب (۲۱=n) تقسیم شدند. رژیم غذایی پرچرب شامل ۲۰ گرم پروتئین، ۲۰ گرم چربی کل، ۴۸ گرم کربوهیدرات و ۴ گرم فیبر در هر ۱۰۰ گرم و ۵.۱۲ کیلو کالری در گرم بود. در پایان هفته دوازدهم و پس از اطمینان از ایجاد چاقی با ارزیابی شاخص های ترکیب بدنی، موش های تعذیه شده با رژیم پرچرب به صورت تصادفی به سه گروه کنترل رژیم پرچرب، تمرین هوازی رژیم پرچرب و تمرین هوازی رژیم نرمال تقسیم شدند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته و هر هفته پنج جلسه براساس اصل اضافه بار تدریجی انجام شد. ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی با تزریق درون صفاقی ترکیبی از کتامین و زایلازین موش ها بی هوش و سپس تشریح شدند. بافت چربی احشایی استخراج و با PBS شست و شو و در دمای ۸۰- نگهداری شد. میزان بیان ژن های REBC, KLF۴ و PPARγ به روش Real-time PCR اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که رژیم غذایی پرچرب منجر به افزایش معنی دار بیان ژن های REBC, KLF۴ و PPARγ گردید (۰۵/۰ > P)، درحالیکه هشت هفته تمرین هوازی بیان ژن های REBC, KLF۴ و PPARγ را به طور معنی داری کاهش داد (۰۵/۰ > P). با توجه به نتایج پژوهش حاضر، نتیجه گیری می شود که تمرین هوازی می تواند با کاهش میزان بیان ژن های تحریک کننده آدیپوژنز از انباشت چربی در بدن و درنتیجه از بروز چاقی و بیماری های مرتبط با آن جلوگیری کند.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی ، آدیپوژنز ، چاقی