توسعه روابط سرعت مکانی و زمانی در ظرفیت آزادراه تهران و کرج

برای حفظ ایمنی و مدیریت بهینه ترافیک، رعایت سرعت های مکانی و زمانی بر اساس داده های بومی و ظرفیت بزرگراه ضروری است، به ویژه در مواجهه با کاهش ناگهانی سرعت خودروی جلویی. در این پژوهش، داده های ثبت شده از دوربین های ترددشمار و پایگاه داده پلیس راهور در سال ۲۰۲۱ جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد. روش تحقیق شامل تحلیل همبستگی پیرسون و مدل سازی روابط سرعت مکانی و زمانی بر اساس داده های تجربی بوده است. نوآوری این پژوهش در ارائه مدل های کالیبره شده بر اساس شرایط ترافیکی بومی ایران و مقایسه آن با استانداردهای بین المللی است. نتایج نشان داد که بین سرعت مکانی و زمانی رابطه مثبت و بسیار قوی وجود دارد و با افزایش سرعت زمانی، سرعت مکانی نیز افزایش می یابد. همچنین، سطح معناداری آزمون برابر صفر است که نشان دهنده قطعیت آماری نتایج است. این یافته ها می توانند در طراحی مدل های ترافیکی، بهینه سازی ظرفیت آزادراه ها و افزایش ایمنی تردد در جاده ها موثر باشند.

کلیدواژه ها:

روابط سرعت مکانی ، زمانی ، ظرفیت آزادراه ، تهران و کرج