کاربرد بازی درمانی در آموزش مهارت های پایه به دانش آموزان با ناتوانی یادگیری

بازی درمانی به عنوان رویکردی ترکیبی میان آموزش و درمان، در سال های اخیر جایگاه مهمی در آموزش دانش آموزان با ناتوانی یادگیری پیدا کرده است. این روش با بهره گیری از محیط های تعاملی، ابزارهای متنوع و موقعیت های بازی محور، نه تنها انگیزه و رغبت تحصیلی دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه به تقویت مهارت های پایه ای همچون خواندن، نوشتن، شمارش، شناخت رنگ ها و حرکات هماهنگ کمک می کند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی به بررسی انواع بازی درمانی، اصول اجرای آن در کلاس درس مدارس استثنایی، راهکارهای تلفیق با محتوای درسی رسمی، و چالش های عملیاتی آن می پردازد. نتایج، نشان دهنده ی نقش مثبت بازی درمانی در کاهش اضطراب، بهبود عملکرد تحصیلی، و ارتقای تعامل اجتماعی دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری است.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، ناتوانی یادگیری ، آموزش مهارت های پایه ، مدارس استثنایی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال