هوش مصنوعی و تشخیص زودهنگام ناتوانی های یادگیری ریاضی

ناتوانی های یادگیری ریاضی یکی از مهم ترین چالش های آموزشی در نظام های تحصیلی به شمار می روند که در صورت عدم شناسایی و مداخله ی به موقع می توانند پیامدهای گسترده ای بر رشد تحصیلی، انگیزشی و روانی دانش آموزان داشته باشند. پیشرفت های اخیر در حوزه ی هوش مصنوعی فرصت های تازه ای را برای تشخیص زودهنگام این اختلالات فراهم کرده است. ابزارهای مبتنی بر الگوریتم های یادگیری ماشین و شبکه های عصبی می توانند با تحلیل داده های عملکرد دانش آموزان در فعالیت های ریاضی، الگوهای پنهان خطا، کندی در پردازش، یا ضعف در استدلال عددی را شناسایی کنند. این قابلیت به معلمان و متخصصان اجازه می دهد که پیش از تثبیت مشکلات، برنامه های آموزشی جبرانی و شخصی سازی شده ای طراحی کنند. هدف این مقاله بررسی جایگاه و کارکرد هوش مصنوعی در شناسایی اولیه ناتوانی های یادگیری ریاضی و تحلیل فرصت ها و چالش های پیش رو در این زمینه است. بر اساس مرور پژوهش های اخیر، هوش مصنوعی علاوه بر توانایی در پردازش انبوه داده های آموزشی، امکان ارائه بازخورد لحظه ای، طراحی مسیرهای یادگیری انفرادی و حتی پیش بینی میزان پیشرفت یا افت تحصیلی دانش آموزان را دارد. با این حال، ملاحظات اخلاقی، خطر برچسب زنی نادرست، نیاز به داده های معتبر و همچنین ضرورت آموزش معلمان در استفاده از این فناوری ها از جمله موضوعاتی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند. این مقاله تلاش می کند با تکیه بر یافته های علمی و رویکردی تحلیلی، نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود عدالت آموزشی از طریق تشخیص زودهنگام ناتوانی های یادگیری ریاضی را تبیین کند.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، ناتوانی های یادگیری ریاضی، تشخیص زودهنگام