پخش سیلاب و تغذیه مصنوعی راهکاری مناسب برای مدیریت آبهای روان مناطق خشک با تاکید بر پروژه باغ سرخ شهرستان شهرضا

کشور ایران یکی از مناطق کم باران دنیا محسوب می شود متوسط بارندگی سالیانه در دنیا حدود ۸۶۰ میلیمتر و در ایران حدود ۲۴۰ میلیمتر است و به همین دلیل آن را از لحاظ اقلیمی جزء مناطق خشک و نیمه خشک به حساب آورده اند. متوسط بارندگی سالیانه در استان اصفهان ۱۳۵ میلیمتر اعلام شده که از متوسط بارندگی در کشور به مراتب کمتر است و البته این این مقدار بارش نیز از توزیع و پراکنش مناسبی (به لحاظ زمان و مکان) برخوردار نیست. شهرستان شهرضا در قسمت جنوبی استان اصفهان واقع شده است. حوضه آبخیز این شهرستان به وسعت ۲۰۰۰ کیلومتر مربع و از سر شاخه های حوضه گاوخونی می باشد و شهرضا در نقطه خروجی آن قرار دارد و معمولا در معرض خطر هجوم سیلاب می باشد. برای رسیدن به کنترل سیلاب در این حوضه و تنظیم جریانهای سطحی سیلابی باید با انجام عملیات متنوع آبخیزداری تعادل سیستماتیک حوضه را برقرار نمود که در این میان می توان به طرح تغذیه مصنوعی و کنترل و پخش سیلاب باغ سرخ اشاره کرد. اجرای طرح توانسته است در حد مطلوبی در این منطقه آب و خاک را حفاظت نمود ودر جهت رشد و شکوفایی اقتصاد کشاورزی و توسعه پوشش گیاهی برای جلوگیری از سیلاب اقدام نماید. لذا در این مقاله با روش کتابخانه ای و با تکیه بر اسناد، کتب و مقالات موجود وهمچنین با روش میدانی (مشاهده مستقیم،تهیه عکس و غیره) تاثیرات پروژه های فوق الذکر را بررسی نموده ایم.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: باغ سرخ ، پخش سیلاب ، تغذیه مصنوعی ، شهرضا