نگاهی جامعه شناختی به مستندهای اجتماعی کودکان و نوجوانان از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۸۹

چکیده در این مقاله، مستندهای اجتماعی درباره آسیب های کودکان و نوجوانان- که پس از انقلاب اسلامی ایرانساخته شده اند- با رویکردی جامعه شناختی تحلیل شده است. هدف مقاله این است که مستندهای اجتماعی و مسائل مطرح شده در آن ها تا چه حد آسیب های اجتماعی جامعه را بیان می کند و اینکه مسائل مطرح شده در فیلم ها با مسائل و مشکلات موجود در جامعه یکسان است.برای بررسیرابطهتغییراتاجتماعیوسینما،نیاز بهچارچوبی مفهومیاستکهبیش از هرچیز درحوزهجامعه شناسیسینمابگنجد؛ یعنیمدعیوجودنوعیرابطهبینویژگی هایفیلم هایتولید شدهباویژگی هایجامعهباشد. چارچوب نظری مقاله، نظریه «بازتاب»در جامعه شناسی هنر است. روش تحلیل فیلم ها از نظر ارتباط آن ها با جامعه معاصرشان، روش نقد برون نگر است. نتایج تحقیق گویای این است که بین شرایط موجود در جامعه و پرداختن به موضوع های مختلف در مستندهای اجتماعی پس از انقلاب ارتباط متقابل وجود داشته است.براساسنظریهبازتابکهفیلم هاراانعکاسشرایطاجتماعیجامعهزمانخودمی داند،بامطالعهمستندهایاجتماعیپسازانقلابمی توانبهبزرگ ترینآسیب هایاجتماعیهردورهزمانیپیبردوسینمایمستندرانشان دهندهتصویریازواقعیت های جامعهدانست.

کلیدواژه ها:

Social Documentary Cinema ، Social Pathologies ، Reflection Approach ، Children and Teenagers ، سینمای مستند اجتماعی ، آسیب های اجتماعی ، رویکرد بازتاب ، کودکان و نوجوانان