نقش انرژیهای تجدیدپذیر (هیدروژن سبز) در کربنزدایی ناوگان حمل و نقل ایران

با توجه به ضرورت کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و دستیابی به توسعه پایدار در بخش حمل و نقل، این مطالعه یک مدل جامع برای ادغام هیدروژن سبز در ناوگان حمل و نقل ایران ارائه می دهد. مدل پیشنهادی بر مبنای استفاده از ظرفیتهای بالای انرژیهای تجدیدپذیر (خورشیدی و بادی) در ایران و بهره گیری از فناوریهای پیشرفته الکترولیز، ذخیره سازی و توزیع هیدروژن طراحی شده است. این مدل امکان جایگزینی تدریجی سوخت های فسیلی با خودروهای سلول سوختی را فراهم کرده و از نرم افزارهای به روز مانند LEAP، HOMER، Energy PLAN، MATLAB و GAMS برای بهینه سازی و شبیه سازی سیستم بهره می برد. تحلیل های چرخه عمر و ارزیابی هزینه-فایده نشان می دهد که این رویکرد می تواند منجر به کاهش قابل توجه انتشار دی اکسیدکربن، بهبود بهره وری انرژی و افزایش امنیت انرژی شود. مدل ارائه شده، با شناسایی مزایا و چالش های اجرایی و تاکید بر نیاز به سیاستگذاری های حمایتی و مشارکت های بین سازمانی، الگویی نوین برای کربن زدایی ناوگان حمل و نقل در ایران و سایر کشورهایی با ویژگی های مشابه به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

هیدروژن سبز ، ناوگان حمل و نقل ، انرژی تجدیدپذیر ، کربنزدایی ، توسعه پایدار