تاثیر مشارکت فعال والدین در فرآیند یادگیری بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان

پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان از مهم ترین شاخص های موفقیت نظام های آموزشی به شمار می رود و یکی از عوامل کلیدی در تحقق این اهداف، میزان مشارکت فعال والدین در فرآیند یادگیری است. مطالعات متعدد نشان داده اند که حضور و همراهی والدین در فعالیت های آموزشی، ایجاد محیط حمایتی در خانه، ارتباط مستمر با معلمان و مدرسه، و مشارکت در تصمیم گیری های آموزشی، می تواند نقش بسزایی در ارتقای عملکرد تحصیلی و رشد اجتماعی کودکان داشته باشد. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع یافته های پژوهش های داخلی در زمینه تاثیر مشارکت فعال والدین بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان تدوین شده است. روش تحقیق شامل مرور نظام مند منابع فارسی منتشرشده بین سال های ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۲ بوده و پایگاه های علمی معتبر همچون SID، نورمگز و ایرانداک مورد جست وجو قرار گرفته اند. نتایج مرور نشان می دهد که مشارکت والدین نه تنها به بهبود نمرات درسی و افزایش انگیزش یادگیری منجر می شود، بلکه باعث تقویت مهارت های اجتماعی، کاهش مشکلات رفتاری، افزایش اعتماد به نفس و ارتقای سازگاری با محیط مدرسه نیز می گردد. در بخش بحث و تحلیل، نقاط قوت و ضعف مطالعات پیشین بررسی شده و چارچوبی پیشنهادی برای تقویت همکاری خانه و مدرسه ارائه گردیده است. در پایان، راهکارهایی برای بهبود سیاست ها و برنامه های آموزشی با هدف جلب مشارکت والدین و افزایش اثرگذاری این تعامل پیشنهاد شده است.