استراتژی های رفتاری برای کسب مزیت رقابتی

در دنیای امروز، نوآوری و عملکرد نوآورانه برای بسیاری از سازمان ها یک ضرورت غیرقابل انکار است. تمرکززدایی به شرکت ها این امکان را می دهد تا با سرعت بیشتری به نیازهای متغیر بازار، مشتریان و فناوری پاسخ دهند. مشارکت کارکنان نیز باعث ایجاد پویایی در سازمان می شود و از سوی دیگر، ظرفیت جذب به عنوان یک شاخص حیاتی، شرکت ها را قادر می سازد تا دانش را برای حفظ مزیت رقابتی کسب، تغییر و بهینه بهره برداری کنند. هدف این پژوهش بررسی ابعاد سازمانی نظیر تمرکززدایی، مشارکت کارکنان، ظرفیت جذب و اثرات متقابل آن ها بر عملکرد نوآوری و عملکرد کسب وکار است. روش پژوهش، پیمایشی-تحلیلی بوده و از پرسشنامه برای جمع آوری داده ها استفاده شده است. پایایی پرسشنامه با ضریب آلفای کرونباخ (۰.۹۴۳) و روایی آن بر اساس اعتبار محتوا و فرمول لاوشه (CVR) تایید شد. با استفاده از نمونه گیری تصادفی از کارکنان اداره کل واگن ها، ۵۰ پرسشنامه تکمیل و با نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهند که تمرکززدایی، مشارکت کارکنان و ظرفیت جذب، رابطه مثبت و معناداری با عملکرد نوآوری دارند و عملکرد نوآوری نیز بر عملکرد کسب وکار تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، تمرکز نداشتن ، ظرفیت جذب ، مشارکت کارکنان ، عملکرد ، کسب وکار