مقایسه رفتار خوردگی پوششهای ایجاد شده توسط الکترولس در حضور نانومواد

پوشش دهی به روش الکترولس یکی از قدیمیترین و رایج ترین روشهای پوشش دهی میباشد. امروزه برای بهبود خواص سطحی از جمله بهبود مقاومت به خوردگی پوششهای ایجاد شده با الکترولس نانوذراتی به حمام الکترولس اضافه می کنند. معمولا نانوذرات باعث یکنواخت تر شدن و در نتیجه کاهش مناطق مستعد خوردگی، به ویژه خوردگی موضعی می شوند. از بین پوششهای ایجاد شده به روش الکترولس، پوششهای پایه نیکل مقاومت به خوردگی خوبی دارند. در این پژوهش به بررسی چند نوع از این پوششهای نانوساختار و بر پایه نیکل پرداخته شده است. موارد مورد بررسی، پوششهای نیکل فسفر، نیکل کبالت و نیکل بور می باشند که در هر کدام ذراتی در مقیاس نانومتر به حمام الکترولس آنها اضافه شده است و مقاومت به خوردگی آنها بررسی شده است. برای بررسی مقاومت به خوردگی پوششها از آزمایش پلاریزاسیون استفاده شده است. در آزمایش پلاریزاسیون، چگالی جریان خوردگی و پتانسیل خوردگی در یک محیط خورنده اندازه گیری شده و گزارش می شود. با بررسی متغیرهای ذکر شده، مشخص شد که افزودن نانوذرات کاربید سیلیسیم و همچنین سولفات مس به حمام الکترولس نیکل فسفر، چگالی جریان خوردگی کمتر، پتانسیل مثبت تر و در کل مقاومت به خوردگی این پوششها بهتر شده است. با بررسی های مشابه برای اضافه کردن نانوذرات زیرکونیا به پوششهای نیکل بور، نتیجه مشابه با نتایج پوششهای نیکل فسفر بدست آمد. اما نتایج بدست آمده از آزمایش ها روی پوششهای نیکل-کبالت نشان می دهند که با افزایش غلظت کبالت در پوششهای نیکل کبالت، اگرچه پتانسیل مثبت تر می شود، ولی چگالی جریان خوردگی افزایش یافته و در نتیجه مقاومت به خوردگی کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

خوردگی ، پوشش نانوذرات ، الکترولس Ni-B ، Ni-Co Ni-CuSO۴ Ni-SiC