تاثیر سه ماه برنامه تمرین خانه محور بر اساس رویکرد تکلیف مدار بر رشد مهارتهای حرکتی درشت کودکان مشکوک به اختلال هماهنگی: یک مطالعه مقدماتی

اختلال هماهنگی رشدی (DCD) یکی از مشکلات شایع دوران کودکی است که بر مهارتهای حرکتی تاثیر می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یک برنامه تمرینی خانه محور مبتنی بر رویکرد تکلیف مدار بر رشد مهارتهای حرکتی درشت کودکان مشکوک به DCD انجام شد. در این مطالعه تعداد ۱۲ کودک ۵ تا ۷ ساله مشکوک به DCD به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. والدین گروه تجربی تحت آموزش یک متخصص رشد حرکتی قرار گرفته و به مدت سه ماه روزانه ۲۰ دقیقه با فرزندان خود تمرین کردند. ارزیابی مهارتهای حرکتی با استفاده از آزمون دنور-۲ قبل و بعد از مداخله انجام شد. تحلیل داده ها با آزمون تی وابسته و مستقل نشان داد که کودکان گروه تجربی در مهارتهای شوت کردن توپ با پا و پرتاب توپ با دست بهبود معناداری داشتند (۰.۰۵ > P)، اما سایر مهارتهای حرکتی تغییر معناداری نشان ندادند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که مداخله خانه محور مبتنی بر رویکرد تکلیف مدار می تواند برخی از مهارتهای حرکتی درشت را بهبود بخشد، اما احتمالا برای افزایش اثربخشی این نوع مداخله نیاز به ترکیب با سایر روش های تمرینی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

اختلال هماهنگی رشدی ، مهارتهای حرکتی درشت ، تمرین خانه محور ، رویکرد تکلیف مدار