جایگاه هوش هیجانی در مدیریت چالش های آموزشی و بهبود تعاملات معلم و دانش آموز

هوش هیجانی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در موفقیت آموزشی و بهبود کیفیت تعاملات در محیط های یادگیری شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی جایگاه هوش هیجانی در مدیریت چالش های آموزشی و تقویت ارتباطات معلم و دانش آموز انجام شده است. نتایج مطالعات نشان می دهد که معلمان با سطح بالای هوش هیجانی قادرند تعارضات کلاسی را به صورت موثر مدیریت کرده، استرس و تنش های آموزشی را کاهش دهند و با ایجاد یک محیط یادگیری مثبت، انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را ارتقا بخشند.در بخش مبانی نظری، تعاریف و مدل های مختلف هوش هیجانی از جمله مدل گلمن و نظریه های مرتبط بررسی شده است. سپس، تاثیر این نوع هوش بر فرآیندهای یادگیری و تدریس مورد تحلیل قرار گرفته و مشخص شده است که تنظیم هیجانی، همدلی و مهارت های اجتماعی نقش مهمی در موفقیت تعاملات آموزشی ایفا می کنند. همچنین، با مرور پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی، اهمیت هوش هیجانی در نظام آموزشی کشورها و شکاف های پژوهشی موجود در این زمینه مورد توجه قرار گرفته است.در ادامه، چالش های اجرای هوش هیجانی در مدارس، از جمله موانع فردی، سازمانی و فرهنگی، بررسی شده و راهکارهایی نظیر آموزش مهارت های هوش هیجانی به معلمان، گنجاندن این مهارت ها در برنامه های درسی و بهره گیری از فناوری های نوین برای آموزش آن پیشنهاد شده است. در نهایت، نتایج پژوهش نشان می دهد که توسعه هوش هیجانی می تواند کیفیت آموزشی را بهبود بخشیده و تعاملات مثبت میان معلمان و دانش آموزان را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مدیریت چالش های آموزشی ، یادگیری هیجانی-اجتماعی ، تعامل معلم و دانش آموز ، محیط های آموزشی