بررسی آزمایشگاهی تاثیر نقص های اجرایی در مقاومت بیرون کشیدگی میلگرد فولادی در لایه شاتکریت به عنوان روش بهسازی دیوارهای آجری

ساختمان های بنایی تقویت نشده به دلیل هزینه های ساخت به نسبت پایین در سراسر جهان محبوب هستند، حتی اگر در معرض آسیب های اساسی ناشی از زلزله های متوسط باشند. بسیاری از ساختمان هایی که آسیب های ناشی از زلزله های گذشته را تجربه کرده اند، برای این که بتوانند در برابر زلزله های آینده مقاومت کنند، باید ارتقا یابند یا حداقل به حالت سالم بازگردند. در بسیاری از موارد، بازسازی به دلیل محدودیت های مالی و زمانی بهترین انتخاب نیست. شاتکریت تقویت شده با مش فولادی یک روش ارزان و ساده و در عین حال موثر برای تعمیر و بهسازی است. این مطالعه تاثیر جزئیات اجرایی در حین ساخت شاتکریت را در مقاومت بیرون کشیدگی میلگرد آن ارائه می کند. برای اثبات کاهش اثربخشی شاتکریت هنگام عدم رعایت الزامات آیین نامه ای و هم چنین بررسی میزان اهمیت هر یک از این جزئیات اجرایی، یک سری آزمایش های تجربی بر روی دیوارهایی در مقیاس کامل با شاتکریت یک طرفه به ضخامت ۵۰ میلی متر انجام شد. بررسی ها نشان داد عدم برداشت درست نازک کاری، مقدار نامناسب پوشش میلگرد، استفاده از میلگرد فاقد آج و استفاده از میلگرد زنگ زده  به ترتیب ۸/۵۷، ۲/۵۵، ۲۵ و ۵/۷ درصد باعث کاهش اثربخشی شاتکریت در مقاوم سازی می شود.

کلیدواژه ها:

Shotcrete ، Unreinforced masonry ، Pullout resistance ، Implementation details ، Regulatory requirements ، شاتکریت ، ساختمان های بنایی تقویت نشده ، مقاومت بیرون کشیدگی میلگرد ، جزئیات اجرایی ، خوردگی میلگرد