اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور بر میزان نگرانی درمورد اشتباهات و پذیرش مثبت تغییر و روابط ایمن زنان با اضطراب بالینی مشهود

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور بر میزان نگرانی درمورد اشتباهات، و پذیرش مثبت تغییر و روابط ایمن زنان با اضطراب بالینی مشهود بود. پژوهش حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون دو گروهی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان با اضطراب بالینی مشهود شهر تهران که در سال ۱۴۰۳ جهت درمانهای روان شناختی به مرکز مشاوره و روان درمانی قطعه گمشده مراجعه نموده اند تشکیل می دهند. در پژوهش حاضر ۲۸ نفر با استفاده از روش غیرتصادفی هدفمند گزینش و سپس به روش تصادفی ۱۴ نفر به عنوان گروه آزمایش و ۱۴ نفر دیگر به عنوان گروه گواه گمارش شدند. گروه آزمایش در ۶ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت درمان کوتاه مدت راه حل محور قرار گرفته و در نهایت پس از ریزش، ۱۲ شرکت کننده مداخله را با موفقیت به پایان رساندند. در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند. لازم به ذکر است که جهت معادل سازی نفرات دو گروه آزمایش و گواه به تعداد ریزش گروه آزمایش به صورت تصادفی از گروه گواه نیز حذف گردید. در این پژوهش از مقیاس چند بعدی کمال گرایی فراست(FMPS)، مقیاس تاب آوری(CD-RISC) و مقیاس اضطراب بالینی(CAS) استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از مدل آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) و تک متغیره (ANCOVA) تحلیل شدند.

کلیدواژه ها:

درمان کوتاه مدت راه حل محور ، نگرانی درمورد اشتباهات ، پذیرش مثبت تغییر و روابط ایمن ، زنان با اضطراب بالینی مشهود