اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان بر شایستگی اجتماعی و ابرازگری هیجانی کودکان ۹ تا ۱۲ سال

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان بر شایستگی اجتماعی و ابرازگری هیجانی کودکان ۹ تا ۱۲ سال انجام شد. پژوهش حاضر کاربردی، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان ۹ تا ۱۲ سال بود که در پایه چهارم، پنجم و ششم دبستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ در شهر تهران مشغول به تحصیل بودند. در این پژوهش تعداد ۳۵ کودک ۹ تا ۱۲ سال با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه های آزمایش و گواه جایدهی شدند (۱۸ کودک در گروه آزمایش و ۱۷ کودک در گروه گواه). کودکان حاضر در گروه آزمایش مداخله آموزش فلسفه به کودکان را طی دوازده هفته در دوازده جلسه ۷۵ دقیقه ای دریافت نمودند. در این پژوهش از مقیاس ابرازگری هیجان کودکان (EESC) و مقیاس شایستگی اجتماعی (SCS) استفاده شد. داده های با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم افزار آماری SPSS۲۳ تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش فلسفه به کودکان بر شایستگی اجتماعی (۰۰۰۱/۰>P؛ ۶۳/۰=Eta؛ ۱۷/۵۱=F) و ابرازگری هیجانی (۰۰۰۱/۰>P؛ ۶۳/۰=Eta؛ ۷۶/۵۷=F) کودکان ۹ تا ۱۲ سال تاثیر معنادار دارد. بر اساس یافته های پژوهش می توان چنین نتیجه گرفت که آموزش فلسفه با آشنایی کودکان با مهارت های همکاری و تفکر، بهبود ارتباطات و مسیولیت پذیری اجتماعی، رشد تفکر انتقادی و کشف توانایی های شناختی و ادراکی می تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود شایستگی اجتماعی و ابرازگری هیجانی کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش فلسفه به کودکان ، شایستگی اجتماعی ، ابرازگری هیجانی ، کودکان