تحلیل نقش و کارکردهای درس فارسی عمومی در ارتقای سواد رسانه ای دانشجویان

هدف این مقاله، بررسی و تحلیل نقش بالقوه و مغفول مانده ی درس «فارسی عمومی» در نظام آموزش عالی ایران برای ارتقای «سواد رسانه ای» دانشجویان است. در عصر انفجار اطلاعات و غلبه رسانه های دیجیتال، توانایی تحلیل انتقادی، ارزیابی صحت و کشف پیام های پنهان متون رسانه ای به یک ضرورت حیاتی برای شهروندان، به ویژه قشر تحصیل کرده، بدل شده است. این پژوهش با استفاده از روش شناسی مروری-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای، به این پرسش اصلی پاسخ می دهد که چگونه می توان از ظرفیت های ذاتی درس فارسی عمومی، که بر مهارت های خواندن دقیق، تحلیل متن، درک ساختار و منطق استدلال تاکید دارد، برای توانمندسازی دانشجویان در حوزه سواد رسانه ای بهره برد. یافته های این مقاله نشان می دهد که مهارت های بنیادینی چون تفکر انتقادی، آشنایی با فنون بلاغی و صناعات ادبی، درک ساختارهای روایی و استدلالی، و توانایی نگارش منسجم، که در هسته اصلی درس فارسی عمومی قرار دارند، مستقیما با مولفه های کلیدی سواد رسانه ای هم پوشانی دارند. این مقاله در نهایت نتیجه گیری می کند که با بازنگری هدفمند در سرفصل ها، رویکردهای تدریس و طراحی تکالیف این درس، می توان آن را از یک واحد درسی عمومی به یک کارگاه عملی و موثر برای تقویت سواد رسانه ای دانشجویان در رشته های مختلف تبدیل کرد و پیشنهادهای کاربردی مشخصی را برای برنامه ریزان درسی و اساتید ارائه می دهد.