بررسی نقش درس کاروفناوری در تربیت شهروند دیجیتال در عصر فناوری اطلاعات

عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات، مفهوم شهروندی را متحول ساخته و «شهروند دیجیتال» را به عنوان فردی آگاه، مسئولیت پذیر و مشارکت جو در فضای مجازی مطرح کرده است. نظام های آموزشی در این میان، نقش حیاتی در تربیت چنین شهروندانی دارند. این مقاله به بررسی جامع نقش درس کاروفناوری در نظام آموزشی ایران در تربیت شهروند دیجیتال می پردازد. با تحلیل نه بعد شهروندی دیجیتال (دسترسی، تجارت، ارتباطات، سواد، آداب، قانون، حقوق و مسئولیت ها، سلامت و رفاه، و امنیت دیجیتال) و هم پوشانی آن ها با اهداف و محتوای درس کاروفناوری، پتانسیل بالای این درس در پرورش ابعاد مختلف شهروندی دیجیتال آشکار می شود. پژوهش حاضر، چالش های موجود از جمله کمبود زیرساخت ها، عدم به روزرسانی محتوای درسی، و عدم آموزش کافی معلمان را شناسایی کرده و فرصت هایی نظیر علاقه دانش آموزان به فناوری و امکان توسعه محتوای تعاملی را برجسته می سازد. در نهایت، راهکارهایی عملی برای ارتقای نقش درس کاروفناوری، شامل توسعه زیرساخت ها، به روزرسانی و بومی سازی محتوا، توانمندسازی معلمان، همکاری های بین بخشی و ارتقای فرهنگ استفاده مسئولانه از فناوری، ارائه می گردد. هدف نهایی، تربیت نسلی است که قادر به استفاده اخلاقی، مسئولانه و سازنده از فناوری برای توسعه فردی و اجتماعی باشد.

کلیدواژه ها:

شهروند دیجیتال ، کاروفناوری ، فناوری اطلاعات ، آموزش ، سواد دیجیتال ، تربیت.