تحلیل رابطه سبک های یادگیری و عملکرد تحصیلی دانشجویان: رویکردی بر پایه نظریه ها و شواهد پژوهشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های یادگیری دانشجویان و عملکرد تحصیلی آنان می پردازد. با مرور نظریه های کلیدی از جمله مدل VARK، نظریه تجربی کلب، و نظریه هوش های چندگانه گاردنر، تلاش شده است تا چارچوبی علمی برای درک این رابطه ارائه شود. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که زمانی که روش های تدریس با سبک های یادگیری دانشجویان همسو باشد، درک مطلب، یادسپاری اطلاعات، انگیزه و مشارکت کلاسی افزایش می یابد. در مقابل، عدم تطابق می تواند منجر به کاهش انگیزه، اضطراب تحصیلی و عملکرد ضعیف تر شود.روش تحقیق به کاررفته در این مقاله، مبتنی بر تحلیل محتوای پژوهش های پیشین و مرور نظام مند منابع معتبر بوده است. مطالعات انتخابی عمدتا در بازه ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ انجام شده اند و به بررسی مستقیم تاثیر سبک یادگیری بر عملکرد تحصیلی پرداخته اند. تحلیل یافته ها نشان می دهد که بیشتر دانشجویان دارای ترکیبی از سبک های یادگیری هستند، اما در اغلب موارد یک یا دو سبک غالب دارند. همین تنوع، لزوم بهره گیری از رویکردهای چندوجهی در تدریس را دوچندان می کند.در پایان، مقاله با ارائه پیشنهاداتی برای اساتید، دانشجویان و سیاست گذاران آموزشی، بر اهمیت طراحی محیط های یادگیری متنوع، آموزش استراتژی های یادگیری به دانشجویان، و استفاده از فناوری های آموزشی برای پاسخگویی به سبک های مختلف تاکید دارد. همچنین مسیرهایی برای پژوهش های آتی از جمله مطالعات طولی، بررسی نقش فرهنگ، و توسعه ابزارهای دقیق تر سنجش سبک های یادگیری پیشنهاد شده است. این مقاله، پلی میان نظریه و عمل در حوزه آموزش عالی ایجاد کرده و ابزارهایی برای بهبود اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

پیش بینی رفتار شناختی ، خودتنظیمی یادگیری ، طراحی آموزشی ، سازگاری شناختی ، تفکر تحلیلی ، تفکر خلاق