نقش «ورزش و هوش هیجانی» در پیشرفت اجتماعی دانش آموزان/

پیشرفت اجتماعی دانش آموزان از ارکان اساسی توسعه فردی و اجتماعی محسوب می شود. در دنیای پیچیده امروز، صرفا کسب دانش آکادمیک برای موفقیت کافی نیست و مهارت های اجتماعی و هیجانی نقش حیاتی ایفا می کنند. این مقاله به بررسی نقش هم افزایی ورزش و هوش هیجانی در ارتقاء پیشرفت اجتماعی دانش آموزان می پردازد. هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، مدیریت و استفاده موثر از هیجانات خود و دیگران، و ورزش به عنوان بستری غنی برای پرورش مهارت های ارتباطی، کار تیمی، حل مسئله و مدیریت استرس، می توانند به طور چشمگیری به توسعه ابعاد اجتماعی شخصیت دانش آموزان کمک کنند. در این راستا، با مرور مبانی نظری و شواهد موجود، چگونگی تاثیرگذاری این دو عامل بر مولفه های پیشرفت اجتماعی از جمله همدلی، همکاری، قاطعیت، مسئولیت پذیری و تاب آوری مورد تحلیل قرار می گیرد. هدف نهایی، ارائه یک چارچوب جامع برای معلمان، مربیان و سیاست گذاران آموزشی است تا با تلفیق برنامه های ورزشی و آموزش هوش هیجانی، به تربیت نسلی پویا، مسئولیت پذیر و سازگار با جامعه کمک نمایند.

کلیدواژه ها:

ورزش ، هوش هیجانی ، پیشرفت اجتماعی ، دانش آموزان ، آموزش و پرورش.