اثرات آموزش قرآن و مفاهیم آن بر خلق وخوی و رفتار دانش آموزان و تاثیر آن در پیشرفت درسی آن ها

آموزش قرآن کریم به عنوان اصلی ترین منبع هدایت در اسلام، نقشی کلیدی در تربیت فکری، اخلاقی و رفتاری دانش آموزان ایفا می کند. یادگیری مفاهیم قرآنی نه تنها به ارتقای بینش دینی کمک می کند، بلکه با ایجاد نگرش مثبت نسبت به ارزش های انسانی، در بهبود رفتار فردی و اجتماعی دانش آموزان موثر است. از سوی دیگر، پژوهش ها نشان داده اند که آموزش منظم قرآن و تفسیر مفاهیم آن می تواند موجب افزایش تمرکز، خودکنترلی و انضباط در دانش آموزان شود و این عوامل به طور غیرمستقیم پیشرفت تحصیلی آنان را تقویت می کند. در این مقاله، با مروری بر مبانی نظری و نتایج پژوهش های انجام شده، به بررسی اثرات آموزش قرآن بر خلق وخوی، رفتار و عملکرد تحصیلی دانش آموزان پرداخته شده و راهکارهایی برای بهبود فرآیند آموزش قرآن در مدارس ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

آموزش قرآن ، خلق وخوی ، رفتار دانش آموزان ، پیشرفت تحصیلی ، تربیت دینی