ارزیابی برنامه های آموزش مهارت های ارتباطی، مدیریت هیجان و خودآگاهی در مدارس متوسطه

هدف از این پژوهش ارزیابی اثربخشی برنامه های آموزشی مهارت های ارتباطی، مدیریت هیجان و خودآگاهی در مدارس متوسطه می باشد. این مطالعه با استفاده از روش ترکیبی (کمی-کیفی) و طرح شبه تجربی با گروه کنترل انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بوده که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه های استاندارد مهارت های ارتباطی، مقیاس هوش هیجانی، پرسشنامه خودآگاهی و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. یافته های تحقیق نشان داد که اجرای برنامه های آموزشی به طور معناداری باعث بهبود مهارت های ارتباطی (p<۰.۰۱)، افزایش توانایی مدیریت هیجان (p<۰.۰۱) و تقویت خودآگاهی (p<۰.۰۱) در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. همچنین، تحلیل کیفی نشان دهنده تاثیر مثبت این برنامه ها بر بهبود روابط بین فردی، کاهش تنش های عاطفی و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان بوده است. نتایج این پژوهش اهمیت ادغام برنامه های آموزش مهارت های زندگی در نظام آموزشی و ضرورت توسعه مداوم این برنامه ها را تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، مدیریت هیجان ، خودآگاهی ، آموزش مهارت های زندگی ، مدارس متوسطه