بررسی تطبیقی جایگاه و اعتبار حدیث موقوف، نزد اهل سنت و امامیه (با تاکید بر دیدگاه حنفیه و امامیه)

اعتبار و عدم اعتبار حدیث موقوف میان اهل سنت و امامیه از یک سو، سایر اهل سنت با احناف از سوی دیگر، امامیه و حنفیه از طرف سوم، مورد اختلاف است؛ جمهور اهل سنت آن را مطلقا حجت می دانند. اما احناف، حجیت آن را مشروط به اشتهار و عدم مخالفت با سنت پیامبر(ص) و دیگر صحابه می کنند. در مقابل، امامیه منکر اعتبار آن هستند و این در حالی است که منابع حدیثی امامیه و اهل سنت، مملو از احادیث موقوف است. لذا این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی در صدد این است که توافق احناف و امامیه، باتوجه به مبانی اعتبار آن، در چه نقطه ای امکان پذیر است؟ یافته های تحقیق نشان داد حدیث موقوف نزد اهل سنت، شامل مجموعه قول صحابی، می باشد و حجیت آن هرچند مورد اختلاف است؛ لکن جمهور اهل سنت آن را حجت می دانند. امامیه اگرچه آن را جزو مرسلات شمرده ولی همانند بسیاری از احادیث که مورد اعتماد دوطرف قرار گرفته، در اینجا نیز سرانجام احناف و امامیه در نقطه ای که حدیث موقوف به معصوم برسد، یا مرسل ثقه و یا صحابی مجتهد، آن را نقل کند به توافق و نقطه مشترک رسیده اند.

کلیدواژه ها:

حدیث موقوف ، حجیت قول صحابی ، مصاحب ائمه ، مرفوع حکمی.