ارزیابی نقش طراحی فضای فیزیکی مدارس در یادگیری مبتنی بر پروژه

طراحی فضای فیزیکی مدارس یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در کیفیت فرایند یادگیری به ویژه در رویکردهای نوین آموزشی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه است. هدف این پژوهش، بررسی نقش طراحی فضای فیزیکی مدارس متوسطه دوم شهر ارومیه در ارتقای یادگیری مبتنی بر پروژه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ می باشد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و میدانی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده مستقیم جمع آوری شده اند. یافته ها نشان داد که عوامل محیطی از جمله نور طبیعی، تهویه مناسب، چیدمان انعطاف پذیر مبلمان و امکانات فناوری، تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزه، تعامل و مشارکت دانش آموزان در فعالیت های پروژه ای دارند. با این حال، محدودیت هایی مانند کمبود فضای مناسب، عدم دسترسی کافی به فناوری و طراحی سنتی فضاها، مانع تحقق کامل اهداف یادگیری مبتنی بر پروژه شده اند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بازنگری و بهبود طراحی فضای فیزیکی مدارس می تواند به عنوان یکی از راهکارهای موثر برای ارتقای کیفیت آموزش های مبتنی بر پروژه مطرح شود. این پژوهش توصیه می کند که طراحان و برنامه ریزان آموزشی به منظور تحقق یادگیری فعال، توجه ویژه ای به ابعاد فیزیکی و محیطی فضای آموزشی داشته باشند.

کلیدواژه ها:

طراحی فضای فیزیکی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، مدارس متوسطه دوم ، نورپردازی ، تهویه ، چیدمان مبلمان ، تعامل دانش آموزان