هوش مصنوعی مولد در آموزش: انقلاب نجات بخش یا پایان معلم؟

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی مولد بر شخصی سازی فرایند یادگیری دانش آموزان انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش ناشی از نیاز روزافزون نظام های آموزشی به رویکردهای نوین برای انطباق محتوای آموزشی با نیازها، توانایی ها و علایق فردی دانش آموزان است. در این راستا، هدف مطالعه حاضر ارزیابی میزان کارایی ابزارهای هوش مصنوعی مولد در تحلیل داده های یادگیری، ارائه مسیرهای آموزشی شخصی و ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان می باشد. روش تحقیق از نوع ترکیبی (کمی و کیفی) بوده و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۲۰ دانش آموز و ۱۵ معلم از مدارس متوسطه گردآوری شده است. داده های کمی با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل واریانس و داده های کیفی با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته ها نشان داد که استفاده از هوش مصنوعی مولد موجب افزایش قابل توجهی در دقت و تناسب محتوای آموزشی ارائه شده با نیازهای فردی دانش آموزان گردیده و باعث بهبود قابل ملاحظه ای در سرعت یادگیری، یادداری مطالب و انگیزه تحصیلی آنان شده است. همچنین معلمان گزارش کردند که با به کارگیری این فناوری توانسته اند فرایند ارزیابی پیشرفت تحصیلی را دقیق تر و کارآمدتر انجام دهند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که هوش مصنوعی مولد، در صورت طراحی و پیاده سازی صحیح، می تواند به عنوان یک ابزار قدرتمند برای ارتقای کیفیت آموزش شخصی سازی شده در محیط های آموزشی به کار رود و زمینه را برای تحول اساسی در روش های تدریس و یادگیری فراهم سازد. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با فراهم آوردن زیرساخت های لازم، آموزش معلمان و تدوین چارچوب های اخلاقی، استفاده از این فناوری را در نظام آموزشی توسعه دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، شخصی سازی یادگیری ، آموزش تطبیقی ، انگیزش تحصیلی ، فناوری آموزشی