معماری بیوفیلیک و تاثیر آن بر سلامت روان ساکنین

معماری بیوفیلیک به عنوان رویکردی نوین در طراحی فضاهای ساخته شده، بر اساس ارتباط ذاتی انسان با طبیعت شکل گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیرات معماری بیوفیلیک بر سلامت روان ساکنین انجام شده است. روش تحقیق این مطالعه ترکیبی (کمی و کیفی) بوده و شامل مطالعه موردی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و پیمایش با ابزار پرسشنامه استاندارد سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ-۲۸) می باشد. نمونه آماری شامل ۳۲۰ ساکن در مجموعه های مسکونی با ویژگی های بیوفیلیک و ۲۸۰ ساکن در مجموعه های مسکونی متعارف بود. یافته های تحقیق نشان داد که ساکنین فضاهای بیوفیلیک نمرات بالاتری در شاخص های سلامت روان (میانگین ۶۸.۴ در مقابل ۵۲.۷)، کاهش استرس (۳۵% کاهش نسبت به گروه کنترل)، بهبود خواب (افزایش ۲۸% در کیفیت خواب) و افزایش احساس رفاه (۴۲% افزایش) را تجربه کردند. همچنین، عناصر طبیعی مانند نور روز، تهویه طبیعی، گیاهان داخلی، مصالح طبیعی و مناظر سبز نقش کلیدی در بهبود وضعیت روانی ساکنین ایفا کردند. نتایج این پژوهش اهمیت گنجاندن اصول بیوفیلیک در طراحی معماری را برای ارتقای کیفیت زندگی و سلامت روان جوامع شهری تایید می کند.

کلیدواژه ها:

معماری بیوفیلیک ، سلامت روان ، طراحی پایدار ، کیفیت زندگی ، فضای سبز ، رفاه ساکنین